kwaliteitslabel bont

11 02 2009

Enige tijd geleden schreef ik een post over een docu omtrent bont, waar ik niet bepaald tevreden over was. U kan het hier nog eens lezen: klik

Blijkbaar was ik niet als enige ontevreden over deze reportage. Anti-dierenrechtenorganisatie BROK is hier blijkbaar ook niet over te spreken…weliswaar omwille van andere redenen.

In de vorige post stelde ik reeds, op de beurs maken ze geen uitzondering op basis van waar het bont vandaan komt. Ze kijken alleen maar naar de ‘kwaliteit’ van de pelzen. Dat zei de bonthandelaar in kwestie zelf letterlijk in de reportage. Volgens BROK kan dit echter niet, aangezien er een quality label bestaat dat de herkomst van bont zou garanderen.

Aldus de BROK site: link

En wat is er gebeurd met de opnames op de pelsveiling bij Kopenhagen Fur? Sedert eind 2006 worden de vellen op de veilingen niet meer gemengd maar in twee groepen verdeeld: deze uit regio’s waar normen zijn rond dierenwelzijn en deze waar er geen zijn. De eerste groep krijgt een Origine Assured label en is er garantie van herkomst van de vellen. ( http://www.originassured.co.uk/ ) Deze cruciale informatie werd niet vermeld in deze documentaire die dateert van 2008. Wellicht werd er deze informatie uit het interview ‘weggeknipt’ bij het monteren… en hebben we te maken met een anti-bont film verpakt als documentaire.

Ik heb de website die werd aangegeven bezocht en stelde mij hier direct enkele vragen bij. Uiteindelijk is dit hele ‘initiatief’ opgezet door de bonthandel. In hoeverre is zo een label dan eigenlijk werkelijk betrouwbaar?

Wat mij ook direct opvalt in de post van BROK is dat dit label wordt gegeven aan bont afkomstig van landen waar er normen zijn rond dierenwelzijn. Eerst en vooral, welke normen? Hoe streng of hoe zwak zijn die normen en is er enig controleorgaan die er op toeziet? Hoe gaat dit in zijn werk en hoe wordt alles georganiseerd? Ik vind hiet weinig tot geen bevredigende informatie over.

Voor zover ik mij herinner zijn normen ook niet hetzelfde als wetten, een wet is afdwingbaar. Ik dacht dat dit niet hetzelfde is met ‘normen’. Ik lees verder op de website van het zogenaamde ‘origine assured label’ het volgende:

These auction houses have agreed to use the OA™ mark in their sales catalogues to identify farmed and wild skins that come from a country where established national or local regulations or standards governing fur production are in force.

Hier wordt er letterlijk gesproken over: nationale of lokale wetten OF standaarden. Een standaard die is opgesteld is echter al iets heel anders dan een nationale wet (bijvoorbeeld een dierenwelzijnswet). Een standaard heeft ook niet dezelfde functie als een wet, dit laatste heeft een meer afdwingend karakter. Een standaard niet…

Op dit moment zie ik nog steeds niet in hoe een consument er zeker van kan zijn waar dit bont vandaan komt.

Als ik verder lees op de site kom ik dit tegen:

for farmed fur: an EU country as it is bound by EU animal welfare and slaughter directives; any European country which is implementing the Council of Europe recommendation concerning fur animals via national legislation or a code of practice and Canada and USA, where farmers operate under provincial or state laws and established codes of practice.

Een “code of practice”: dus ik kan er vanuit gaan dat ze het hier hebben over richlijnen die waar de bontindustrie (zogenaamd) naar streeft in een bepaald land. Dat is al iets heel anders dan een wet, en ook hier geen specificaties over welke normen, codes of aan welke voorwaarden dit nu juist moeten voldoen. Er wordt gewoon los gelinkt naar andere sites of algemene wetteksten worden gewoon vermeld.

Even verder zien we ook dit staan:

any country which has a regulated and controlled harvest of permitted seal species.

En inderdaad, bij de landen dit dit label hebben gekregen staat inderdaad Canada

Ook zeehondenbont krijgt – van wat ik hieruit kan opmaken – een kwaliteitslabel. Volledig diervriendelijk dus, geen vuiltje aan de lucht (ja, dat is mijn ietwat ironische en sarcastische zelf die naar boven komt).

Volledig ethisch?

Ik denk dus wel dat ik mijzelf terecht vragen stel bij hoe de bonthandel zichzelf even gaat ‘reguleren’.

Er wordt nota bene zelfs gelinkt vanop deze site naar de vijf vrijheden van de farm animal welfare council: link

Ik vraag mij af in hoeverre een gemiddelde bontkwekerij voldoet aan de standaarden die naar voor worden geschoven door het FWAC. Ik denk dan ook dat ik hier in de toekomst nog enige posts aan zal wijden…

NOTA: voortaan zal ik alle posts over bont zowel publiceren op mijn dierenbevrijdingsblog die handelt over alles wat met dierenbevrijding en dierenrechten te maken heeft en op mijn ‘neen tegen bont’ weblog die specifiek handelt over bont en ethiek. Mijn andere weblog: dierenbevrijding en dierenrechten

Advertenties

Acties

Information

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers liken dit: